شمارهٔ ۱۷۵

۱۰ بیت

زمین وانجم و خورشید و ماه تا افلاکبراق شاهد لولاک بسته بر فتراک

شنو حدیث محمد رایت و ربی گفتخدای را بجز او هیچکس نکرد ادراک

بشکل اعور دجال کور شد ابلیسچه زد بدیده شیطان رسول رمح سماک

وجود داد خداوند هر چه موجودندز نور ظاهر لولاک و خطه افلاک

ز فیض قدسی حق هر دو کون موجودندوگرنه در عدم محض بوده اند هلاک

ز نقش غیر جهان را که عکس هستی اوستبه آب دیده آدم بشست هر دم پاک

بدان هوا که رسد جان من بگلشن وصلچو غنچه پیرهن جسم کرده ام صد چاک

ز لعل ساقی باقی مدام سرمستیمنخورده ایم شرابی که هست دختر تاک

نگفته است و نگوید زبان دل هرگزبغیر گفتن توحید ذات حق حاشاک

گذشته است ز اثبات و نفی چون کوهیولیک در ره توحید میرود چالاک