شمارهٔ ۱۶۴

۵ بیت

دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجفگفت بدان تو نفس خود تا برسی بمن عرف

شمع صفت بسوختی شب همه شب برای حقبهر چه کرده ای بگو عمر شریف خود تلف

هست غذای روح تو ذکر خدا میان جانچون حیوان چه می دوی درپی خوردن علف

ایمن اگر شود دلت از سگ نفس بدسیرلطف خدا بگویدت پیش بیا و لاتخف

کوهی خسته دل چو شد خام لباس در طلباز رخ آفتاب جان چون که رسید بر تو تف