شمارهٔ ۳
ساقی بیار باده و پر ساز جام مامطرب به چنگ ونی برسان این پیام ما
هرچند دست کوته و دوریم از حضوردل نزد اوست گو بنوازد به نام ما
ما داده ایم خرقه و سجاده را به میزاهد بصیر نیست که بیند مقام ما
شستیم نیز دفتر دانش به آب خمخوردیم آب و نان جهان شد به کام ما
چون مدعی به طعنه به ما سنگ می زندآخر خدا بگیرد از او انتقام ما
ما را به جز هوای سر زلف یار نیستکو پیک صبح تا برساند پیام ما
دیدم به خواب دوش که آن یار دلفریبمیگفت صد چو توست به زنجیر و دام ما
یوسف اگر تو را هوس وصل آرزوستاول بیا بنوش می صاف جام ما