شمارهٔ ۱۲

۱۱ بیت

نه از خیال تو چشمم همی رود در خوابنه از فراق تو دیگر مراست طاقت و تاب

چو چشم مست تو مستم چنان که نیست شعورز حسرت تو برآید ز سینه دود کباب

ز سوز سینه و چشم ترم تو را چه خبرکه نیم سوخت در آتش و نیم سوخت در آب

اگر امید وصال تو نبودم منظوربه زیر خنجر هجرت مرا نبودی تاب

بیا ز شمع رخت بزم ما منور کنکرم نما به فقیران تو ای رفیع جناب

بزرگ و کوچک میخانه شاهدند بر اینکه خرقه را به گرو داده ام به بادۀ ناب

بیار ساقی گلچهره می چه درد و چه صافکه زهد رفت به یغمای یک پیاله شراب

گذشت موسم اندوه و وقت شادی ماستحریف جام شرابیم و یار چنگ و رباب

بگو به شاهد شیرین کلام و سیم عذاربه نغمۀ مجلس ما گرم کن ز حرف صواب

مرا که هر دو جهان شد به کام دل یوسفچه غم که زید چه گفت و چه گفت عمرو جواب

زشوق ما همه سرها شده است پر شر و شورز نظم ما همه عالم شده است پر درناب