گنج

شمارهٔ ۱۱

۷ بیت
ماه صیام عذر بخواهم گناه راآرم شفیع صوفی با عزّ و جاه را
یا رب تو را به حرمت پیر مغان قسمکز ما ببخش این همه جرم و گناه را
از آب رحمتت بفشان جرعه ای به ماباران دهد حیات و ترقی گیاه را
از زهد توبه کردم و از ترس مدعیاکنون به پیر میکده بردم پناه را
از گریه خویش را نتوانم نگاهداشتای پیر کن تو چارۀ این اشک و آه را
مستحفظان و مشرف میخانه را بگوکز می کنند سرخ رخ همچو کاه را
یوسف به عجز می کند اقرار ای خداجز آه و رنگ زرد ندارد گواه را