بخش ۳ - وصف سخن
هر چه درین چره کهن ساختندقالبی از بهر سخن ساختند
لیک نیفتاد به روی ز میقالب این سکه به از آدمی
زنده به جز آدمیان نیست کسکادمی از ناطقه زنده است و بس
پس چو چنین است سخن جان ماستوانکه بد و زنده بود زان ماست
این خرد و نطق که زان تواندهر دو به هم شیرهٔ جان تواند
گر به خرد گنج نهان دادهاندلیک کلیدش به زبان دادهاند