شمارهٔ ۷۴۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اندارد۷ بیت

چشم من خنده شیرین تو گریان دارددل من را لب پر شور تو بریان دارد

خاطرم میل کند با تو و پیدا نکندسینه ام درد و غمت دارد و پنهان دارد

کس ندارد به جهان آنچه تو داری در حسناز لطافت همگی پیش تو خود آن دارد

گر نبات خط تو سبز بود، نیست عجبخضر است آنکه سرچشمه حیوان دارد

جانم از شوق تو، گر خرقه تن کرد قبانتوان گفت درین خرقه که نقصان دارد

دل من با سر گیسوی درازت همه شبتا شبیخون نرود، دست و گریبان دارد

شعر خسرو به مثل سحر حلال است، ولینتوان گفت که او پایه حسان دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این متن به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او از خنده شیرین محبوب و درد و پریشانی ناشی از دوری از او سخن می‌گوید. دلش با یاد او مشغول است و هیچ‌کس در دنیا زیبایی او را ندارد. شاعر همچنین از عشق و شوق خود به او می‌گوید و به شب‌هایی اشاره می‌کند که دلش به یاد و خیال او پر از درد است. در انتها، او به قدرت شعر و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان زیبایی محبوبش را با هیچ چیز دیگری مقایسه کرد.