شمارهٔ ۶۳۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انخواهمکشید۶ بیت

باز از رندی علم بر آسمان خواهم کشیدروز پیری جام با یار جوان خواهم کشید

تیر غمزه ترک چشمش از کمان ابروانسوی سینه گر گشاید، من به جان خواهم کشید

پیشکش آرند هر یک سیم و زر در پیش اومن دل پر خون و جان ناتوان خواهم کشید

بگذر، ای ناصح، ز من امروز بگذارم که بازجامی می بر روی یار مهربان خواهم کشید

گر مددگاری رسد از اخترا مسعود منامشب از لعل لبش راح روان خواهم کشید

سوی خسرو التفاتی گر نماید آن سوارزیر پایش سر چو خاک آستان خواهم کشید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و شوق صحبت می‌کند و به زیبایی‌های عشق اشاره دارد. او بیان می‌کند که در روزهای پیری هنوز میل به شراب عشق جوانی دارد. تیر غم‌زده چشم یار در قلبش اثر می‌گذارد و او آماده است که در مقابل این محبت، از جانش مایه بگذارد. به نصیحت‌کننده‌اش می‌گوید که او را رها کند تا بتواند دوباره جام عشق را به یاد یارش بنوشد. او برای لذت بردن از لب‌های یار و توجه طبیعتی به خسرو، خود را در زیر پای محبوبش فدای عشق می‌کند. این شعر، تجلی عواطف عمیق و اشتیاق انسان نسبت به عشق و زیبایی است.