شمارهٔ ۵۴۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: لماند۷ بیت

چو نقش صورتش در آب و گل مانددلم در بند خوبان چگل ماند

بدان میم دهان زد غنچه لافیبه صدرو پیش آن رو منفعل ماند

گل سیراب من در باغ بشکفتگل صد برگ از رویش خجل ماند

خدنگ غمزه ترکان شکاریگذشت از دل، ولی پیکان به دل ماند

چو دید آن قد و آن قامت صنوبرز حیرت در چمن پایش به گل ماند

به شهر عشق هر کو رفت، روزیگرفتار هوای معتدل ماند

به قربان خون خسرو ریز، مندیشکه قتل او مباح و خون بحل ماند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته است و احساسات عمیق شاعر را نسبت به او نشان می‌دهد. شاعر از دل بستگی و حیرت خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه زیبایی معشوقش او را در بند کرده و برایش غیرممکن است که از فکر او رهایی یابد. هرچند که درد و غم در دلش باقی مانده، اما عشق و زیبایی معشوقش همیشه در خاطر او زنده است. در نهایت، اشاره به غمناک بودن کشته شدن "خسرو" و حلال بودن خون او، نشان‌دهندهٔ تلخی و واقعیت‌های سخت زندگی در کنار عشق است.