شمارهٔ ۵۴۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انند۶ بیت

لبت را جان توان خواندن، ولیکننمی دانم که آن خط را چه خوانند؟

مرنج، ای پاک دامن، عاشقانتاگر بر چشم تر دامن نشانند

نخواهم زیست، زخم عشق کاریسترقیبان را بگو، تیغم نرانند

مکن بر ما نصیحت ضایع، ای شیخکه مستان لذت تقوی ندانند

بگو پیشش، صبا، گه گه پس از ماکه اهل خاک خدمت می رسانند

به جایی کز گل رویت چکد خویدو چشم خسرو آنجا خون فشانند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به بیان احساسات عاشقانه و دشواری‌های عشق می‌پردازد. شاعر به وضوح می‌گوید که اگرچه می‌تواند زیبایی‌های چهره معشوق را بخواند، اما نمی‌داند که دیگران چه نظری دارند. او به معشوق می‌گوید که نگران شنیدن حرف‌های ناروا نباشد و از درد عشق گله می‌کند، و به رقیبانش هشدار می‌دهد که او را نرنجانند. شاعر از نصیحت‌های فردی چون شیخ پرهیز می‌کند و به لذت عشق و شادی مستانه اشاره می‌کند. در پایان، او از نسیم (صبا) می‌خواهد که خبر از عشقش را به او برساند. این شعر به زیبایی تضادهای عشق را با لذت‌ها و دردهای آن به تصویر می‌کشد.