شمارهٔ ۵۳۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ند۹ بیت

ز اهل عقل نپسندد خردمندکه دارد رفتنی را پای در بند

نصیب امروز برگیر از متاعیکه فردا گرددش غیری خداوند

لباس زندگی بر خود مکن تنگکه چون شد پاره، نتوان کرد پیوند

به صورت خوش مشو، از روی معنینی خامه نکوتر از نی قند

نصیحت گوهری دان کان نزیبدمگر در گوش دانا و خردمند

مخور غم بهر فرزندی و مالیکه مالت دین بس است و صبر فرزند

اگر خواهی نبینی رنج بسیاربه اندک مایه راحت باش خرسند

به رعنایی منه بر خاکیان پایکه ایشان همچو تو بودند یک چند

شنو، ای دوست، پند، اما چو خسرومشو کو گوید و خود نشنود پند

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به نکات مهمی در زندگی و خردورزی اشاره دارد. شاعری خردمند بر این نکته تأکید می‌کند که انسان نباید خود را به چیزهایی که رفتنی هستند وابسته کند و باید از فرصت‌های زندگی به درستی بهره‌برداری کند. همچنین، زندگی را نباید به شکل تنگ‌نظرانه درآورد، زیرا هر چه بیشتر به آن بچسبیم، سخت‌تر از آن جدا می‌شویم. او به زیبایی ظاهر اهمیت نمی‌دهد و به معنی واقعی زندگی دعوت می‌کند. نصیحت‌ها، اگرچه می‌توانند ارزشمند باشند، تنها در گوش کسانی که اهل فهم و دانایی هستند تأثیرگذار خواهند بود. شاعر هشدار می‌دهد که نباید از فرزندان یا مال اندیشید، زیرا در نهایت، دین و صبر می‌تواند برای ما کافی باشد. همچنین اگر کسی نمی‌خواهد رنج‌های زندگی را ببیند، باید به چیزهای ساده و کم‌اهمیت دلخوش باشد. در پایان، دوستان را به شنیدن پندها و درس‌ها دعوت می‌کند، اما یادآور می‌شود که شنیدن بدون عمل کردن به آنها فایده‌ای ندارد.