شمارهٔ ۴۹۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انهببینید۶ بیت

هندوی مرا کشتن ترکانه ببیندزو سینه من چون بت و بت خانه ببینید

گه خشم و گهی عشوه و گه شوخی و گه نازبدمستی آن نرگس مستانه ببینید

آباد بر آن بت، نکنم زو گله، لیکنلب تا جگرم زو همه پروانه ببینید

خونهاست گره بسته به چشم من ازان خاکاین خوشه برم می دهد، آن دانه ببینید

ای سیمبرانی که شمارید گدایماز قطب زمان بخشش شاهانه ببینید

خسرو نکند جز سخن آن لب شیرینشیرینی این گفته و افسانه ببینید

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق خود صحبت می‌کند. او به شدت تحت تأثیر زیبایی و خاصیت‌های نرگس‌گونه معشوقش است که هم خشم و هم لطافت را در خود دارد. شاعر از درد و رنجی که از عشق می‌کشد، سخن می‌گوید و می‌گوید که هرچند دلی از گله ندارد، اما در دلش غم و شوری از عشق وجود دارد. او همچنین به موقعیت خاص خود به عنوان یک گدا در برابر زیبایی‌ها اشاره می‌کند و در نهایت بر شیرینی سخنان معشوقش تأکید می‌کند. شاعری با احساس عمیق و تصویری زیبا از عشق و زیبایی معشوقش ارائه می‌دهد.