شمارهٔ ۴۶۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رغلتد۷ بیت

چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتدشود نظارگی دیوانه و زو مست تر غلتد

به چوگان بازی آن ساعت که توسن را دهد جولانبه میدان در خم چوگانش از هر سوی سر غلتد

ز گرد آلوده روی آن سوار من همی خواهدکه افتد در زمین خورشید و اندر خاک در غلتد

هزاران گوهر جان قسمت است آن در غلتان راکه هنگام خوی از رخسار آن زیبا پسر غلتد

شبش خوش باد، روز از دیده بی خواب پر خونمچو او بر فرش عیش خویش مست و بی خبر غلتد

نغلتد کس چو من در شیوه های عاشقی در خونمگر مجنون دگر زنده شود زینسان که در غلتد

بسی غلتید خسرو بهر خواب و نامدش، اکنونتو بنما چشم غلتانش که در خواب دگر غلتد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و جنون عاشقانه است. شاعر به تصویرسازی از حالاتی می‌پردازد که در عشق مستی و غلتیدن به سرزمین عشق و زیبایی رخ می‌دهد. او از عشق دیوانه‌وار و تأثیر آن بر روح و جسم خود می‌گوید. غلتیدن به معنی سقوط در دنیای عشق و خوشبختی است، جایی که زیبایی معشوق همچون خورشید می‌درخشد و عاشق در پی او غلت می‌زند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس به اندازهٔ او در شیوهٔ عاشقی غلت نمی‌زند، مگر مجنون که او نیز در همین بی‌خبری و شوق غلتیده است.