شمارهٔ ۳۳۵

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انانداخت۵ بیت

چه تیر بود که چشم تو ناگهان انداخت؟که بر نشانه دل‌های عاشقان انداخت

شمایل قد رعنا و طبع موزونتهزار فتنه و آشوب در جهان انداخت

کمال حسن تو جایی رسید در عالمکه خلق را به دو خورشید در گمان انداخت

وفا و مهر تو، ای یار بی وفا، ما راجدا ز خدمت یاران و دوستان انداخت

به هر نفس غم عشقت هزار تیر بلابه نزد خسرو مسکین ناتوان انداخت

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و سحر چشمان محبوبش اشاره می‌کند که به ناگاه قلب عاشقان را هدف قرار داده است. او به قامت زیبا و طبع موزون محبوب می‌بالد و می‌گوید که زیبایی او موجب آشوب و فتنه در جهان شده است. همچنین، کمال زیبایی محبوب به حدی رسیده که دیگران او را با دو خورشید مقایسه می‌کنند. عشق و وفای او به محبوب بی وفا باعث شده که شاعر از خدمات دوستان و یارانش دور بیفتد. در نهایت، شاعر به غم عشق و تیرهای بلا که بر جانش فرود می‌آید، اشاره می‌کند و خود را ناتوان و مشکوک به خوشبختی می‌بیند.