شمارهٔ ۳۱
باغم عشق تو می سازیم مابا تو پنهان عشق می بازیم ما
در هوای وصل جان افروز توپای بند درگه نازیم ما
مردمی کن برقع از رخ برفکنتا دل و دین هر دو در بازیم ما
یک زمان از سر بنه گردن کشیتا به گردون سر برافرازیم ما
گر نخواهی گشت با ما مهربانخانه هستی براندازیم ما
بعد از این با کس نه پیوندیم دلبعد از این با خود نپردازیم ما
چون ز خسرو درد دل بشنید، گفتغم مخور روزیت بنوازیم ما