شمارهٔ ۳۰۹

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: بفرست۵ بیت

از بند زلف غمزدگان را سبب فرستوز قند لعل دلشدگان را طرب فرست

از من به فن لب آمده جانی ربوده اییک بوسه نامزد کن و بازم به لب فرست

تو ماه و من چو تار قصب در غمت ضعیفای ماهتاب، نور به تار قصب فرست

امروز چون به خنده رطب لب گشوده ایما را خبر از آن رطب بوالعجب فرست

سلطانی از پی تو فرستاد جان، تو نیزاز وعده وصال به جانش طرب فرست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و دلشکستگی عشاق صحبت می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با فرستادن بوسه‌ای و نوید وصال، دل‌های دلباختگان را شاد کند. او خود را در برابر زیبایی معشوق ضعیف و ناچیز می‌بیند و از او می‌خواهد که نور و شادی را به زندگی‌اش وارد کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که معشوق با لبخندش دل‌ها را می‌رباید و خواستار پیامی از خوشی و وصال است. در نهایت، او به پادشاهی اشاره می‌کند که به خاطر عشقش جان می‌دهد و از معشوق می‌خواهد که برای او نیز شادی و طرب را فرستاده شود.