شمارهٔ ۳۰۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ایاوبخفت۷ بیت

امشب که چشم من به ته پای او بخفتجان رخ نهاده بر رخ زیبای او بخفت

شب تا به صبح دیده من بود و پای اوچشمم نخفت هیچ، ولی پای او بخفت

مردم ز دیده در طلبش رفت و آن نگاراز راه دیگر آمد و بر جای او بخفت

با هر مژه عتاب دگر داشتم، و لیکسر مست بود، نرگس رعنای او بخفت

از رشک تا به صبح نخفتم که جعد اوپیچیده در میانش و بالای او بخفت

آن جعد تیره پشت به من کرد و رو بتافتکاندر رهش ز بهر چه مولای او بخفت؟

نومید باد دیده خسرو ز روی اوگر چشم من شبی به تمنای او بخفت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره یک عاشق است که تا صبح نتوانسته است بخوابد و تمام توجهش به معشوقه‌اش معطوف شده است. او از زیبایی و جذابیت معشوقش می‌گوید و اینکه حتی در خواب هم نمی‌تواند از یاد او غافل شود. عاشق به تماشای پای معشوقه‌اش می‌پردازد و از حسادت و آرزوهایش در برابر او سخن می‌گوید. در نهایت، با وجود تمام تلاش‌ها و آرزوها، او ناامید از رسیدن به معشوقش می‌شود. شعر فضای عاطفی و احساسی عمیقی دارد که نشان‌دهنده عشق شدید و در عین حال ناامیدی است.