شمارهٔ ۲۷۶

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: ایتونیست۷ بیت

نیست دلی کاندرو داغ جفای تو نیستکیست که اندر سرش باد هوای تو نیست

دل که ز جان خواسته ست بهر تو بیگانه واربا همه مردانگی مرد جفای تو نیست

خشم کنی بی گناه، بر شکنی بی سببکوری بخت منست، ورنه خطای تو نیست

بر در تو هر کسی خاص شد، الا که منهیچ کسان را مگر ره به سرای تو نیست

صبر به امید وصل بر در دل شسته بودهجر درون رفت و گفت، خیز که جای تو نیست

گفتی، اگر می خری، نقد حیاتم بهاستگر همه تا محشر است نیم بهای تو نیست

خسرو اگر سوخته ست، نی ز پی دیگری ستسوخته تر باد ازین، گر ز برای تو نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و ناامیدی عاشق است. شاعر به عشق و جفای معشوق اشاره می‌کند و از درد و رنجی که به دلیل بی‌محلی معشوق متحمل می‌شود، می‌گوید. او lament می‌کند که هیچ کسی به اندازه او نتوانسته به معشوق نزدیک شود و همه به نوعی خاص به سرای او راه دارند جز او. شاعر همچنین به بی‌صبری و ناکامی خود در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر زندگی‌اش به قیمت عشق معشوقش باشد، ارزش آن را ندارد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که جدایی و حسرتش برای معشوقش بیشتر از هر چیز دیگری است.