شمارهٔ ۲۱۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: راست۹ بیت

در شب هجر که از روز قیامت بتر استمردم دیده من غرقه به خون جگر است

ساکن از آب شود آتش و یا از دیدهغرقه آییم و هنوز آتش ما تیزتر است

به طراوت رخ تو رشک گل سیراب استبه تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است

ای صبا، گر گذری بر سر آن کو، برسانخبر ما بر آنکس که ز ما بی خبر است

قاصد کعبه ز مقصود ندارد خبریگر چه در بادیه بیچاره به جان در خطر است

گر خیال تو، به مهمان من آید روزیجگر سوخته ام در نظرش ما حضر است

بی تو از دست غم هجر ز پا افتادمبه سر من گذری کن که جهان بر گذر است

مردمان منکر عشقند منم کشته اوشیوه ما دگر و شیوه مردم دگر است

گر بنوشد قدحی خسرو مسکین گه گاهعیب او پوش که این شیوه اهل نظر است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عشق و هجران می‌گوید. شاعر در ابتدای شعر به شب هجر اشاره می‌کند که آن را بدتر از روز قیامت می‌داند و بیان می‌کند که احساساتش به شدت تحت تاثیر فراق محبوب قرار گرفته است. او توصیف می‌کند که چگونه آتش عشق او همچنان شعله‌ورتر می‌شود و غم و اندوه او عمیق‌تر می‌گردد. به زیبایی محبوب و تاثیر آن بر دل عاشق نیز اشاره می‌کند و از نسیمی (صبا) می‌خواهد که خبرش را به معشوق برساند. شاعر به تنهایی و غم‌هایش اشاره کرده و تاکید می‌کند که دیگران عشق را منکر می‌شوند، در حالی که او قربانی این احساس عمیق است. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که گاهی اوقات باید عیوب دیگران را نادیده گرفت، زیرا این شیوه اهل نظر است.