شمارهٔ ۱۸۷۹
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اندیدی۷ بیت
هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟هیچ تنگ شکر چو آن دیدی؟
این زمانت که در کنار آمدجز کمر هیچ در میان دیدی؟
در چمن همچو شمع مجلس ماطوطی آتشین زبان دیدی؟
در سخن جز شراب آتش فامز آب آتش نشان نشان دیدی؟
راستی را شمایل قد اوهیچ در سرو بوستان دیدی؟
پرتو روی او بگو روشنهیچ در ماه آسمان دیدی؟
همچو غرقاب عشق او، خسروهیچ دریای بیکران دیدی؟