شمارهٔ ۱۸۴۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: نبازگشای۵ بیت

خنده ای کن شکرستان دهن بازگشایانگبین زان لب چون برگ سمن باز گشای

نقل شاهانه تو پسته و عناب سزدمردمی کن، قدری گنج دهن بازگشای

با بزرگان نرسد خرده سخن می گوییخرده گیری به میان نیست، سخن بازگشای

جعد تو تنگ به کار دل ما پیچیده ستپنجه ای چند ز جعد چو شکن بازگشای

هست کوتاه شب وصل درازیش ببخشزان سر زلف سیه نیم شکن بازگشای

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به سبک عرفانی و عاشقانه است و به توصیف زیبایی‌های عشق و محبت می‌پردازد. شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که با لبخند و زیبایی‌هایش (شکرستان، انگبین، نقل و...) دل‌ها را شاد کند و فضایی از خوشی و محبت به وجود آورد. او همچنین به اهمیت گفت‌وگو و ارتباط با بزرگان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید خرده‌گیری و سخنان بیهوده در میان آید. در پایان، شاعر به عشق و وصال اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌های خود را به نمایش بگذارد و دشواری‌های فاصله را کاهش دهد.