شمارهٔ ۱۷۱۴

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: سته۷ بیت

ای آرزوی دل شکستهما در دل تو شکسته بسته

بس دل که به دولت فراقتاز ننگ حیات باز رسته

مجروح لبت بسی ست، کس دیدیک خرما را هزار هسته

دل کوفته من چو آهن سردزان گونه که صد شرار جسته

سروت چو برای جان ما خاستبرخاسته و به جان نشسته

اندوه من ار نهند بر کوهکه را بینی کمر شکسته

بر خسرو غمزه ای تمام استشمشیر چرا زنی دو دسته؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی از دل‌شکستگی و غم را بیان می‌کند. او با اشاره به آرزوهای ناکام و دردهای ناشی از جدایی، از رنج و عذاب خود سخن می‌گوید. باور او این است که در غمِ فراقت محبوب، بسیاری از دل‌ها به درد آمده و از زندگی مأیوس شده‌اند. همچنین، شاعر به زیبایی و سادگی عشق اشاره می‌کند و می‌پرسد چگونه می‌توان با وجود این دردها همچنان به عشق و زیبایی وفادار بود. در نهایت، او با اندوه و غم، مرثیه‌ای برای حال و روز خود می‌سراید.