شمارهٔ ۱۷۰۹
گشادم دیده روی تو ناگهبه جانم در شدی ناکرده آگه
اگر گویم که از جورت کنم آهزنی فی الحال تیغ و گوییم وه
قدت شاخ انار و روی تو نارتعالی الله از آن قد اناره
اگر پرتو زند خورشید رویتبسوزد مه درون هفت خرگه
مکن با چشم خود نرگس مقابلکسی آیینه ننهد پیش امقه
صفا از روی او برد آینه، بهبنامیزد زهی دخل موجه
بگریم هر سحر بر یاد رویتکه باران خوش بود اندر سحرگه
به گفت خسرو ار خط موی معنیمسلسل کرد اعزالله شانه