شمارهٔ ۱۷۰۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اده۹ بیت

نسیم زلف بر دست صبا دهمرا خون، غیر را مشک ختا ده

بسی کس چشم می دارند لطفتمرا خاک و کسان را توتیا ده

از آن می کت چو خون من حلال استپیاله خود خور و شربت به ما ده

بکش از یک نظر، چون کشته گردمیکی دیگر بیفگن، خونبها ده

به حکم خط خویش، ای آیت حسنهمه فتوی به خون آر و مرا ده

دلیری می کند در دیدنت خلقبه دست غمزه شمشیر بلا ده

مرا صد پاره کن بر چشم بیمارغلیواژان و زاغان را صلا ده

چو خاکستر شوم از سوز عشقتبه دست خویش بر باد صبا ده

به صد تعویذ جان دردم نشد بهبه یک دشنام خسرو را دوا ده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دردهایی است که شاعر از آن رنج می‌برد. شاعر از نسیم خواسته که زلف معشوق را به او برساند و در عوض، از غیرت و حسادت دیگران رنج می‌برد. او حسرت عشق را دارد و می‌خواهد که محبت و توجه معشوق شامل حال او شود. شاعر همچنین به شوریدگی و دیوانگی‌اش در عشق اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که او را با نگاهی متوجه کند. در نهایت، شعر به بیان احساسات عمیق و دردناک عشق و آرزوهای شاعر پرداخته و نشان‌دهندهٔ تمایل او به قربانی شدن برای عشق است.