شمارهٔ ۱۶۸۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ویاو۶ بیت

مست آمد آن نگار که ما مست روی اودیوانگیست کار من از جستجوی او

با خود برید چشم من از روی مردمیگر آرزو کنید که بینید روی او

بر خاک کوی وی دل من دوش گم شده ستیک ره طلب کنید دل از خاک کوی او

خواهید تا چو من نشوید از بلای هجردر من نگه کنید و ببینید سوی او

گر تلخ پاسخی دهد از خوی تلخ خویشهم بشنوید و تلخ مدانید خوی او

گر هیچ نیست، پیش نسیم صبا رویدبر خسرو شکسته رسانید بوی او

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی شاعر برای معشوقی است که او را بسیار دوست دارد. شاعر به حالت مستی اشاره می‌کند که از عشق به معشوق بر او عارض شده و برای یافتن او سعی می‌کند. او به وضوح می‌گوید که حتی اگر مردم نگاهش کنند، باز هم به یاد معشوقش است و دلش در کوی او گم شده است. شاعر همچنین از تلخی و سختی هجران می‌گوید و از دیگران می‌خواهد که اگر جواب تلخی از معشوق دریافت کردند، آن را تحمل کنند و بداند که این تلخی بخشی از ذات اوست. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که بوی معشوق را از نسیم صبا بگیرند و به او برسانند.