شمارهٔ ۱۵۸۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وختن۶ بیت

کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختنگر جمله وام را نتوانیم توختن

گر تو نظاره آیی و یا پرسش کنیما را کدام چاره به از جامه دوختن؟

در پرده پوشی ام چه کنی کوشش، ای رقیبجهل است چاک دامن دیوانه دوختن

جانا، مده اگر دو جهانت دهند، از آنکیوسف به من یزید نشاید فروختن

شبهای من سیاه تر است، ار چه نیم شباز آه من چراغ توان برفروختن

دعوی عشق کرده خسرو بیایدتچون هندوان در آتش غم زنده سوختن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و درد ناشی از آن اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر برای رسیدن به معشوق جان خود را فدای کند، باز هم نمی‌تواند از عذابی که دارد رهایی یابد. او به دشواری‌های عشق، تلاش برای جذب توجه معشوق و نبودن راه حلی بهتر از صبر اشاره می‌کند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است دنیا چیزی از او نخواهد، اما عشق واقعی ارزشی ندارد که با چیزهای دیگر مقایشه شود. در نهایت، او از شب‌های پر درد و رنج خود یاد می‌کند و به سوختن در آتش عشق اشاره می‌کند، که نمادی از عذاب عاشقی است.