شمارهٔ ۱۵۷۵
ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقانتا سوخته دلت ز تف و تاب عاشقان
ذکر لب و دهان تو تسبیح بیدلاننعل سم سمند تو محراب عاشقان
شب خواب دیدمت به بر خویشتن، ولیآن بخت کو که راست شود خواب عاشقان!
یک شب به میهمانی خونابه من آیتا بی خبر شوی ز می ناب عاشقان
گفتی که کشتن تو هوس دارم آشکارپوشیده نیست لطف تو در باب عاشقان
گر چه درون حجره جانهاست جای توهم ایمنی خطاست ز پرتاب عاشقان
مردن همم رها نکنی زیر پای خویشزین گونه هم مبر مه من آب عاشقان
خسرو نزار و غمزه خوبان کشید تیغشرمنده می شویم ز قصاب عاشقان