شمارهٔ ۱۵۲۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یگرفتن۷ بیت

بر آن رویی که نتوان می گرفتنترش بر روی ما تا کی گرفتن

حلالش باد خونم آن چنان، کوستجفایت چون توان بر وی گرفتن

صبا بستان کباب نیم سوزمبه دستش ده به جای می گرفتن

کجا افتاده ای، زاهد، ز ما دور؟نشاید مفلسان را پی گرفتن

چنین کز غمزه شوخت امان یافتبخواهد فتنه روم و ری گرفتن

ترا هم هست شوقی، لیک فرق استبتا از سوختن تا خوی گرفتن

ز تو در خان و مان سوزی اشارتز خسرو آتش اندر نی گرفتن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوعاتی چون عشق، ناکامی و حسرت پرداخته است. او از دشواری‌های ارتباط با معشوق سخن می‌گوید و به احوال خود اشاره می‌کند که چگونه عشق و جفاهای معشوق، او را به سوختن و غم دچار کرده است. شاعر با زبانی تمثیلی و عاطفی از زاهدی می‌پرسد که چرا از او دور است و در پی گم کردن عشق و ثروت نیست. در نهایت، او به شور و شوق خود اشاره می‌کند و از اشاره‌های معشوق به آتش عشق و رسوایی‌ها سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی و دردهای عاشقانگی است.