شمارهٔ ۱۴۹
نگارا، چون تو زیبا کس ندیده ستچنان رویی، نگارا، کس ندیده ست
نهان می دار از من خویشتن راچنین خود آشکارا کس ندیده ست
بیا امروز تا سیرت ببینممگو فردا که فردا کس ندیده ست
تماشا می کنم در باغ رویتوزین خوشتر تماشا کس ندیده ست
ز آب دیده پیدا گشت رازمبدینسان آب صحرا کس ندیده ست
مرا گویی که دل بر جای خود داردل عشاق بر جا کس ندیده ست
ز خسرو دل که دزدیدی بده بازمگو دیده ست کس یا کس ندیده ست