شمارهٔ ۱۳۹۷
هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیمپیش در از طفیل سگان خوابگه کنیم
دزدیم هر طرف نظر از بیم مردمانوانگاه در رخ تو به دزدی نگه کنیم
روزی دو دیده چار نشد، وه که با تو چنددر چار سوی راه تو دیده به ره کنیم؟
شطرنج عشق باز که ما بهر نرد توخود را به مات گاه رسانیم و شه کنیم
نخست کن، ای فرشته، خط یار بهر ماباری چنین چو نامه خود را سیه کنیم
هان ای، حریف می خور و می، زنده ایم ماور توبه مردن است، بیا تا گنه کنیم
صوفی و شیم و داد کله چون نمی دهیمبه گر ز پای تابه مستان کله کنیم
رندان مفلسیم و اگر دسترس بودخمهای می سیل به هر کوی و ره کنیم
گفتی که «پر دهم دو سه گر، خسروا، خوری »در ماهه می بیار، مبادا که نه کنیم