شمارهٔ ۱۳۷۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انبرم۷ بیت

راز دل پوشیده با جانان برمدرد را در خدمت درمان برم

نیک می دانم که خویش بازگشتچون برو درد سر هجران برم

ای مسلمانان، نپندارم که مناز چنان کافر دلی ایمان برم

دلبرا، زینسان که دیدم شکل تومن عجب باشد که از تو جان برم

دادیم تو جان که، جانا دل بدهبنده ام، از جان و دل فرمان برم

دل به موی آویخته پیشت کشمدزد گردن بسته بر سلطان برم

زلف را از بند خسرو گو که چندرنج این سودای بی پایان برم؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به دلدادگی و عشق عمیق شاعر به محبوبش اشاره دارد. شاعر از راز دل خود به محبوب خبر می‌دهد و می‌گوید که در خدمت محبوب، درد و رنج خود را تحمل می‌کند. او می‌داند که روزی دوباره به محبوبش خواهد برگشت و از درد فراق رنج خواهد برد. شاعر به مسلمانان اعلام می‌کند که با عشق و دلدادگی نمی‌تواند کافر باشد. او زیبایی محبوبش را ستایش کرده و از او می‌خواهد که جانش را بگیرد، زیرا او در خدمت محبوب آماده است. شاعر به عشق و دلبستگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که در برابر محبوب خود تسلیم است و از رنج عشق می‌گوید که پایانی ندارد.