گنج

شمارهٔ ۱۳۰۶

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ویم۵ بیت
ای گریه، ترا چه شکر گویم؟کز تست هزار آبرویم
آید همه، بوی آتش دلهر بار که از جگر ببویم
بیگانه و آشنا به یک باردانند که من غلام اویم
ای دیده، به جای اشک خون ریزیا دست ز دیدنت بشویم!
گفتی که «اسیر کیست خسرو؟»از غمزه بپرس، من چه گویم؟