شمارهٔ ۱۲۸۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یرسازم۷ بیت

بتی هر روز بر دل میر سازمبه خوردن خون خود را تیر سازم

تنی پیرم گرفتار جوانانبدین طفلی چه خود را پیر سازم؟

دل پاره نیارم دوخت هر چندرگ جان رشته تدبیر سازم

چو کافوری نخواهد گشت روزمضرورت با شب چون قیر سازم

نه پای آنکه بگریزم ز تقدیرهمان بهتر که با تقدیر سازم

ندارم چون به حال صدق تا کیز زهد آیینه تزویر سازم

بس از بیهوده گفتن، خسرو، آن بههمه قوت تو مرغ انجیر سازم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات درونی و تضادهای زندگی خود سخن می‌گوید. او به دل شکسته و رنج‌هایی که از عشق و جوانی دارد اشاره می‌کند و به این موضوع می‌پردازد که چگونه باید با تقدیر خود کنار بیاید. شاعر از ناتوانی در تغییر وضعیت و تلاش برای پذیرش شرایط کنونی خود می‌نویسد و در نهایت به ناامیدی از صحبت‌های بی‌فایده دیگران اشاره می‌کند. او به نوعی نارضایتی از زندگی و تقدیر خود ابراز می‌دارد و در جستجوی آرامشی در میان مشکلات است.