شمارهٔ ۱۲۳۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یندارم۵ بیت

من آن خاکم که در راه وفا رو بر زمین دارمز سودای بتان داغ غلامی بر جبین دارم

ز مردن غم ندارم، لیک روزی کز غمت میرمفراموشت شود از من به عالم غم، همین دارم

فدا کردیم در عشقت دل و دین و ز من ماندههمین جانی که آن هم بهر روز واپسین دارم

مرا گویند کاندر وصل او خوش باش، چون باشم؟که چون هجران شبان روزی بلایی در کمین دارم

بسی گفتند خسرو را دل از مهر بتان بر کنسخن نشنوده ام اکنون، نه دل دارم، نه دین دارم

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و وفاداری خود می‌گوید. او خود را خاکی می‌داند که به خاطر وفا و عشق به معشوق روی زمین است. رغم داغی که از عشق معشوق به دل دارد، از مردن به خاطر غم او نمی‌رود، اما می‌داند روزی که او را فراموش کند، آن روز را نیز با غم خواهد گذراند. شاعر به طور کلی از فدای جان و دل خود در عشق می‌گوید و در نهایت، به ناامیدی از توصیه‌های دیگران اشاره می‌کند که دل از مهر معشوق ببرند، زیرا او دیگر نه دل دارد و نه دین.