شمارهٔ ۱۱۹۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ش۸ بیت

او می رود و عاشق مسکین گرانشچون مرده که در سینه بود حسرت جانش

بی مهر سواری که عنان باز نپیچدآویخته چندین دل خلقی به فغانش

ناخوش همی آزارد و یا طالب خونی ستای خلق، بگویید به جوینده نشانش

یادست که در خواب شیش دیده ام، امااز بی خبری یاد ندارم که چسانش

یادش دهی، ای باد، گهی نام گداییتا دولت دشنام برآید ز زبانش

بسیار بکوشم که بپوشم غم خود، لیکآتش چو بگیرد نتوان داشت نهالش

از ناله ام ار خلق نخسپد، عجبی نیستاز بخت خودم در عجب و خواب نگرانش

خسرو، نگرانیش همه بر دل خود گیرکوری دلی را که نباشد نگرانش

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به احساسات و دردی عمیق اشاره دارد که شخصی به خاطر عشق یا جاذبه‌ای گران و ناامیدکننده تجربه می‌کند. او خود را در وضعیتی می‌بیند که از عشق آزار می‌کشد و حسرت خورده، در حالی که دیگران نیز از رنج او آگاه‌اند. شخص در تلاش است که غمش را پنهان کند، اما شعله‌های آتشین آن نتوانند مخفی بمانند. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که بی‌توجهی و بی‌خبر بودن از وضع خود، به تعجب و حیرت او می‌افزاید. در نهایت، دلی که به عشق ورزی نمی‌پردازد، واقعیاتی را از دست می‌دهد که باید ببیند.