شمارهٔ ۱۱۴۵
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اقش۷ بیت
دل من چون شود دور از وثاقشکه ماند آویخته ز ابروی طاقش
عجب سیاره ای دارد دل منکه می سوزد جهانی ز احتراقش
هزارم دیده باید گاه جولانشکه بندم فرش در راه براقش
مکن ضایع، طبیبا، مرهم خویشکه خوش می سوزم از داغ فراقش
گزیده شد دلم از جان که جانشسگ دیوانه شد در اشتیاقش
کجا با چون تو سیمین ساق مانددرخت گل که پر خار است ساقش
جفاهای ترا گردان کند چرخنرنجی جان خسرو از نفاقش