شمارهٔ ۱۰۴۷
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ندتوباد۷ بیت
ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باددلم همیشه اسیر خم کمند تو باد
دریغ باشد جولان تو سنت بر خاکسواد دیده بساط سم سمند تو باد
چو هندوان که به سوی درخت سجده برندنماز من به سوی قامت بلند تو باد
جراحت تو که بیدرد ذوق من بشناختدوای سینه عشاق دردمند تو باد
اگر چه من به رخت همچو چشم بردوزمهزار همچو منی سوخته سپند تو باد
دلم که خوان خلیلش به چشم درنایدطفیلی مگسان لب چو قند تو باد
گه از گهی سخن تلخ عیش خسرو راگذشته بر لب شیرین نوش خند تو باد