شمارهٔ ۱۰۲۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انبچکد۷ بیت

سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکدبه کام لاله و سون زلال جان بچکد

روان کن آن می چون آفتاب گرماگرمچنان که خوی ز بناگوش دوستان بچکد

شراب آب حیات است وجان ما مسرورکه مرده زنده کند چون به خاکدان بچکد

خوشا کشیدن می بر بساط سبزه چو ابرکشیده باشد و باران یگان یگان بچکد

چنان بر آب خود آید چمن ز ابر بهارکه هر زمان تری از شاخ ارغوان بچکد

به روی نازک گل تیز منگر، ای نرگسکه خون ز رویش ترسم بناگهان بچکد

ز شاخ سبزه چنان آب می چکد ز تریکه در ز خانه خسرو به هر زمان بچکد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌ها و زیبایی‌های طبیعت و عشق به زندگی است. شاعر از بارش باران، شراب و تاثیرات آن‌ها بر روی گل‌ها و طبیعت سخن می‌گوید. او به ارتباط بین شراب و زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که شراب می‌تواند جان مردگان را زنده کند. همچنین، زیبایی‌های بهار و تری جوانه‌ها را توصیف می‌کند و بر هشدارهایی درباره آسیب به گل‌ها تاکید می‌کند. در نهایت، شعر فضایی شاداب و پر از زندگی را به تصویر می‌کشد که هر قطره باران می‌تواند خوشحالی و زندگی را به همراه داشته باشد.