مقطعات
شمارهٔ ۱الا ای صوفی مکشوف باطنشمارهٔ ۲ای آنکه دفتر ما دیدی پر از حواشیشمارهٔ ۳چو آید بر دلم اندوه بی وقتشمارهٔ ۴ز بنده خسرو فخار اجازتی می‌خواستشمارهٔ ۵چو بیتی به بیت خود نمدیشمارهٔ ۶حافظ بربط نواز چنگ سازشمارهٔ ۷حمیدک همی گفت با دوستانشمارهٔ ۸خادمی نااهل خوارزمی که بادشمارهٔ ۹دی بمن شیرین لبی گفت این لغتشمارهٔ ۱۰دهقان فضل عالم بردان هلال دینشمارهٔ ۱۱ذاکر حق که دل روشنت از بیداریستشمارهٔ ۱۲زر طلبان همچو در حلقه بگوش آمدندشمارهٔ ۱۳ز ما ای صبا با محمد رسانشمارهٔ ۱۴سوال کرد یکی از علای دین گلکارشمارهٔ ۱۵سلیهائی کز سهند آمد من و یاران ز کوشکشمارهٔ ۱۶صاحبا شوکت دی ماه بان پایه رسیدشمارهٔ ۱۷گفت صاحبدلی به من که چراستشمارهٔ ۱۸مکن خواجه اصلاح شعر کمالشمارهٔ ۱۹معایبی که در اشعار خواجه عصار استشمارهٔ ۲۰میزند بنگ صاف/صرف مرشد خوافشمارهٔ ۲۱یکی شعر سلمان زمن بنده خواستشمارهٔ ۲۲آن میرکه در سماع سوزی داردشمارهٔ ۲۳اگر زهره شنیدی بانگ چنگتشمارهٔ ۲۴از جناب رفیع داودیشمارهٔ ۲۵ای بلبل خوش نغمه ز ما باد سلامتشمارهٔ ۲۶بر سر بی‌مو حسام خلوتی را هرکه زدشمارهٔ ۲۷بما آن صوفی ببریده بینیشمارهٔ ۲۸به مجمعی که دف از قول خویش میزند لافشمارهٔ ۲۹پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزونشمارهٔ ۳۰ترک دنیای دون بگیر کمالشمارهٔ ۳۱جز آه و ناله ندارم به عاشقی هنریشمارهٔ ۳۲چون علاالدین ما بوقوت سماعشمارهٔ ۳۳چوحاجی احمد کل از در شیخشمارهٔ ۳۴چو همدمی و مصاحب بجای چنگ ای نیشمارهٔ ۳۵خواستم از صاحب مطبخ حسابشمارهٔ ۳۶درسخنم کزو زنم لافشمارهٔ ۳۷گفت فرهاد آقا به میر ولیشمارهٔ ۳۸مرا هست اکثر غزل هفت بیتشمارهٔ ۳۹مرا یار از شکارستان مشگینشمارهٔ ۴۰وقت است که استان زمان زرگر منیشمارهٔ ۴۱آواز حزین سوزنی راشمارهٔ ۴۲دو کمالند در جهان مشهورشمارهٔ ۴۳دوش مهمان لب جانان شدمشمارهٔ ۴۴ز شعر خویش جز وی و کلاهیشمارهٔ ۴۵ز ضعف و صحت تن یار صرف خواندن از منشمارهٔ ۴۶قطعه مدح تو گردید ترک شد مکتوبشمارهٔ ۴۷طبع من هر چه بسازد بسر خوان سخنشمارهٔ ۴۸طبع تو کمال کیمیایی استشمارهٔ ۴۹باغی است پر از گل معانیشمارهٔ ۵۰صوفیی علم لغت میکرد بحثشمارهٔ ۵۱کردم از سید راگوی سوالی که تراشمارهٔ ۵۲کیسه مکن پر زر و سیم ای پسرشمارهٔ ۵۳گفتم از مصر معانی بفرستم بتو بازشمارهٔ ۵۴هفت بیت آمد غزلهای کمالشمارهٔ ۵۵با فقاعی گفتم از روی مزاحشمارهٔ ۵۶به نی گفت در خانقه صوفییشمارهٔ ۵۷پهلوان فقاعی ار ناگاهشمارهٔ ۵۸از کتابت مشو جلال ملولشمارهٔ ۵۹بهر بریان امیر زاده ماشمارهٔ ۶۰جستم از یاری نشان آن پسرشمارهٔ ۶۱حافظ نیکخوان نیک نویسشمارهٔ ۶۲کسی کز عشق دولتمند گرددشمارهٔ ۶۳دوش گفتم خلیل اچکو راشمارهٔ ۶۴ای پاره ز چنگت به تن صوفی دلقشمارهٔ ۶۵به سمع شیخ محمد ایا صبا برسانشمارهٔ ۶۶دی عزیزی بعلاالدین گفتشمارهٔ ۶۷مطبخ بی برگ مرا در سفرشمارهٔ ۶۸ای حافظ عندلیب آهنگشمارهٔ ۶۹حاجی احمد گله میکرد که در خانه مراشمارهٔ ۷۰ای زه نم کلک شکر بار توشمارهٔ ۷۱بجز معنی حسام ملت و دینشمارهٔ ۷۲زفاقه ره پر محنت و عذاب سفرشمارهٔ ۷۳شاه را از فضل و رحمت پادشاه ذوالجلالشمارهٔ ۷۴موریئی کان علا دین سازدشمارهٔ ۷۵جوانی گفت با محبوب خوشگویشمارهٔ ۷۶جیم آقا گفت بهر قبر میرشمارهٔ ۷۷حاجی کل از بر ما گرچه سوی قبله رفتشمارهٔ ۷۸کرد حکیمی ز نظامی سوالشمارهٔ ۷۹کمال اشعار اقرانت ز اعجازشمارهٔ ۸۰ما بتدریج در مقام سلوکشمارهٔ ۸۱ما ز تشریف میر عبداللهشمارهٔ ۸۲نشسته بر دم حمام دیدم آن مه راشمارهٔ ۸۳با اکبر مسگر به دکان گفتم منشمارهٔ ۸۴بود وقتی کمال اسماعیلشمارهٔ ۸۵پیش چنگ دلخراشت صوفیانرا حافظاشمارهٔ ۸۶گله کردی که زرنجور نکردی پرسششمارهٔ ۸۷این خیمه سرداق کمال استشمارهٔ ۸۸جواب گفته های ما به تبریزشمارهٔ ۸۹حسام کچل را یکی پیر راهشمارهٔ ۹۰نکهت پیراهنت آمد بمنشمارهٔ ۹۱آن خوش پسر که بردند در مکتب نظامششمارهٔ ۹۲ای طالب معانی در شاعری ز هر درشمارهٔ ۹۳براه گرم بغداد این سلمانشمارهٔ ۹۴دعای من این است در هر نمازیشمارهٔ ۹۵به سمع معجری ای پیک عاشقان برسانشمارهٔ ۹۶چو دیوان کمال افتد بدستتشمارهٔ ۹۷دریاب کمال این سخن نازک و باریکشمارهٔ ۹۸شیر مردانه بگفتم پندیتشمارهٔ ۹۹طاس بازی بدیدم از بغدادشمارهٔ ۱۰۰عمارت چرا میکند چیم آقاشمارهٔ ۱۰۱گر گوشه بسازد سلطان حسین ما راشمارهٔ ۱۰۲گفته‌های لطیف بندهٔ خویششمارهٔ ۱۰۳محبت تو اماما فریضه چون روزه استشمارهٔ ۱۰۴منشی چرخ را وترا ای فرید عصرشمارهٔ ۱۰۵نی به آواز عود گفت نهفت