شمارهٔ ۹۶۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یرکردی۷ بیت

اگر در کشتنم تأخیر کردینبود از مرحمت تقصیر کردی

رها کردی چو من دیوانه ایگرفتی زلف را زنجیر کردی

را از دل خونها چکید آن دم که بر مابقصد جان مزه چون تیر کردی

چه شوخی ای پسر کز عهد طفلیبخونم میل بیش از شیر کردی

رقیبا مینمانی آدمی شکلتو آن هیأت چرا تغییر کردی

نکردی سجده زاهد برآن رویبه بیدینی مرا تکفیر کردی

کمال احوال درد خویش با بارچو گفتی نیک بد تقریر کردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عاشقانه و ناامیدی شاعر است. شاعر به معشوق خود می‌گوید که اگر در کشتن او تأخیر کرده، این تأخیر ناشی از رحمت او نبوده است. او خود را دیوانه‌ای می‌داند که زنجیر زلف معشوقش شده و درد و رنجش از عشق را بیان می‌کند. شاعر به یاد می‌آورد که چگونه از دوران کودکی، عشقش عمیق‌تر شده و از معشوق می‌خواهد که چرا تغییر کرده و خود را از او دور کرده است. او احساس می‌کند که دیگران او را به خاطر عشقش تکفیر می‌کنند و در نهایت در بیان درد و حال خود، می‌خواهد که جوانب مختلف این عشق را بررسی کند.