شمارهٔ ۹۶۰

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: رخوردهای۷ بیت

لیست آن بگو با شکر خورده ایز خود خورده باشی اگر خورده ای

چرا میدهد زآن دهان بوی جانچو دایم ز لبها جگر خورده ای

گرم با سگ خویش بخشی نصیبغم من ازو بیشتر خورده ای

ترا با من ای کاه یکرنگی استمگر با رخ بنده زر خورده ای

از المطاف آن غمزه ای دل منالچو هر لحظه تیری دگر خورده ای

از سرگشتگیهای ما ای صباتو دانی که گرد سفر خورده ای

چو آن سرو دیدی یقین دان کمالکه از شاخ امید بر خورده ای

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالاتی می‌پردازد که ناشی از عشق و احساسات عمیق است. او از شخصی می‌خواهد تا لیستی از خوراکی‌هایی که با شکر خورده شده را بگوید و به نوعی اشاره می‌کند که در کنار آن شخص، خود نیز از عشق و زیبایی خورده است. شاعر اشاره می‌کند که بوی جان از دهان شخص به دلیل خوراکی‌های شیرینی که خورده است، به مشام می‌رسد. او همچنین به غم و اندوه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این غم در مقایسه با غم آن شخص بیشتر است. در نهایت، شاعر به سرگشتگی‌ها و سفرهای زندگی اشاره می‌کند و از صبا می‌خواهد تا به او کمک کند. بنابراین، این شعر بیانگر احساسات عمیق و دوگانگی‌های عشق و زندگی است.