شمارهٔ ۹۴

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انراچهفتادست۷ بیت

با چشم من این اشک روان را چه فتادستبا جان من این سوز نهان را چه فتادست

گر خون رود از دل که کبابست عجب نیستاین دیده خونابه چکان را چه فتادست

اگر تن به تب هجر به پا بسته چو شمع استبا سوختن این رشته جان را چه فتادست

از پای گر افتم من دور از تو به راهمآن گیسوی در پای کشان را چه فتادست

چشم از هوس دیدنت افتاده برونستبا روی تو چشم نگران را چه فتادست

دی راند مگس از من بی طاقت و می گفتگرد پشه این مگان را چه فتادست

در جان کمال آمد و افکند صد آشوبیارب به من آن شوخ جهان را چه فتادست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردناک عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر از بی‌تابی و گریه‌هایش سخن می‌گوید و از سوز درونی که ناشی از دوری معشوق است. او به محنت و رنجی که از جدایی می‌کشد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر جانش به آتش تب جدایی بسوزد، عادی است. او همچنین به مشکلاتی که در دسترسی به معشوق دارد و احساس ناامیدی و درد در این مسیر می‌پردازد. در نهایت، شاعر سوالاتی را مطرح می‌کند که از وضعیت خود و عشقش پرده برمی‌دارد و از خداوند می‌خواهد که به او درباره‌ی عشق و مشکلاتش پاسخ دهد.