شمارهٔ ۹۲۷

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اندیرینه۹ بیت

ای منت جانفشان دیرینهداغ عشقت نشان دیرینه

بفراموشیت نیامده نیزبادی از عاشقان دیرینه

بینو بودم هلاک خویش گمانکردی گمان دیرینه

گو غمم خور جگر که نیست دریغمیچ ازین میهمان دیرینه

پیر گشت و هنوز هست رقیبآه ازین سخت جان دیرینه

تو گلی چون تو بایدم نه بهشتچه کنم بوستان دیرینه

سگ کویت چو دید لاغرییمبو نکرد استخوان دیرینه

بر ندارد کمال تا دمه حشرسر ازین استان دیرینه

تا چو مجنون بساخت دفتر عشقتازه شد داستان دیرینه

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگی دیرینه‌اش اشاره می‌کند. او از داغ عشق می‌گوید که همچنان در دلش باقی مانده و حتی با گذشت زمان فراموش نشده است. شاعر بیان می‌کند که گویی همیشه در غم عشق خود بوده و هیچ فرصتی برای رهایی نیافته است. عشقی که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده، همچنان وجود دارد و او احساس می‌کند که رقیبش هنوز زنده است. شاعر به زیبایی همسرش اشاره می‌کند و می‌گوید او را بهشت نمی‌دانسته، بلکه او را فراتر از آن می‌بیند. در انتها، او به تلاش‌های مجنون و محبوبیش در خاطره عشق اشاره می‌کند که داستان آن همیشه تازه می‌شود. به طور کل، شعر به شدت احساساتی و غمگین است و نشان‌دهنده یادآوری عشق و دلتنگی‌های ناشی از آن است.