شمارهٔ ۹۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یننیست۸ بیت

اینچنین مشک در همه چین نیستاین همه عطر در ریاحین نیست

این سخن شمه ای است ز آن سر زلفگرچه فکری درازتر زین نیست

گر بگویم به ماه میمانیماه را خط و خال مشکین نیست

اگرت سرو بوستان خوانمبر سر سرو سبب سیمین نیست

با خیال تو خواب را شب هجرجای در دیده جهانبین نیست

رأی بالین نمی کند بر منسر عاشق برای بالین نیست

میوه ای کز خجند می آرنداینچنین آبدار و شیرین نیست

آفرین بر عبارت تو کمالخود ترا احتیاج تحسین نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و عطر خاصی که در طبیعت و عشق وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که چنین عطر و زیبایی در همه جا یافت نمی‌شود. او با ذکر مو و چهره معشوقش، به این نکته می‌پردازد که زیبایی‌های او منحصر به فرد است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود. همچنین، شاعر می‌گوید که خواب و آرامش در شب جدایی‌اش به خاطر خاطرات عشقش ناممکن است و در پایان به زیبایی و کمال تفکر و بی‌نیازی معشوقش از تحسین در دیگران اشاره می‌کند.