شمارهٔ ۸۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یننتوانساخت۷ بیت

اینچنین صورت مطبوع ز جان نتوان ساختسخن ساخته شیرین تر از این نتوان ساخت

آن دو ابروی مقوس دو کمانند بلندکه قلم را زنی قند زبان نتوان ساخت

گفتم آن غمزة شوخ از چه ز ابروست فروورنه صد سال به فکر این سخنان نتوان ساخت

بت تو نیست او را دهن اما سختی ساخته اندگر توان ساخت چو قد تو روان نتوان ساخت

حیفم آید به قلم نام لبت برد دریغکه به صد قرن از آن طرفه کمان نتوان ساخت

در سخن لطف الهی به تو باراست کمالگفت بالاتر از استاد دکان نتوان ساخت

ان ساختن و ساختن از سنگ دلشسخت تر از دل بی رحم بتان نتوان ساخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و ظرافت ویژگی‌ها و جذابیت‌های محبوب‌تری مانند چهره، ابرو و لب‌های معشوق اشاره می‌کند. شاعر بر این باور است که هیچ کلامی نمی‌تواند به اندازه زیبایی‌های ظاهری و درونی معشوق او را توصیف کند. او از کمبود واژه‌ها برای بیان احساسات و زیبایی‌های معشوقش ابراز ناتوانی می‌کند و می‌گوید که حتی بهترین هنرمندان و استادان نیز قادر به خلق چیزی به زیبایی معشوق نیستند. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که تلاش برای توصیف زیبایی‌های معشوقش بی‌نتیجه و سخت‌تر از سنگ‌سازی است.