شمارهٔ ۸۱۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انمن۷ بیت

ای بدل نزدیک و دور از دیدن گریان مننیستی غایب زمانی از دل من جان من

گر نمیخواهی بوصلم شادمان باری بپرسکان فلان چون میگذارد در غم هجران من

درد اگر اینست کز هجرت من دلخسته راستنیست غیر از جانسپاری چاره و درمان من

دست عشقت خون من چندانکه ریزد بیگناهگر بگیرم دامنت دست تو و دامان من

دوش دلهای رقیبان سوخت بر من همچو شمعچون شدند آگه ز سوز و گربه پنهان من

بعد ازین شب بر درت آهسته خواهم ناله کردتا سگانت را نباشد زحمت از افغان من

گفته بی ما چگونه زیستی چندین کمالراست فرمودی بلی هست این گنه برجان من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و درد ناشی از جدایی است. شاعر از معشوقش می‌خواهد که به او توجه کند و از حال او باخبر شود، زیرا جدایی از او باعث رنج و غم فراوانی شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که درد جدایی را تنها با فدا کردن جانش می‌تواند تسکین دهد و از معشوق می‌خواهد تا در مورد وضعیتش بپرسد. همچنین، شاعر به بررسی موقعیت رقبای عشقی خود می‌پردازد و از شب‌هایی که برای او پر از غم و سوز است، صحبت می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که بدون حضور معشوق، خوشبختی ممکن نیست و به نوعی به پذیرش این حقیقت می‌رسد.