شمارهٔ ۸۱۴

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: ودم۷ بیت

یک شب نسیم زلفت از حلقه شنودممشکین نفس برآمد آن دم ز سینه دودم

بیمی ز جان فشانی هیچم نبود چون شمعآن شب چو آب دیده از سر گذشته بودم

من در لطافت آن گوی ذقن چه گویمتا دیدمش ربوده از خویش در ربودم

چندانک مهر و کینته با من فزون و کم شددر صبر و بیقراری کم کردم و فزودم

ساقی مریز جرعه تا محتسب نه بیندداغ شراب گلگون بر خرقه کبودم

از بانگ چنگ کارم شد صد بریشم افزونتا سوی باده نوشان در پرده ره نمودم

رفت آنکه بی تو دیگر چشم کمال خسیدآن خواب بود گوئی وقتیه که میغنودم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق و پیچیده‌ای را از عشق و دلتنگی بیان می‌کند. او به یاد یک شب خاص می‌افتد که بوی معشوقش به مشامش رسیده و باعث شعف و تلخی در دلش شده است. با تشبیهات زیبا، او به لطافت و زیبایی معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که چگونه عشق و کینه‌اش با او تناوب پیدا کرده است. همچنین، او از نوشیدن شراب و تلاش برای پنهان کردن این کار از محتسب می‌نویسد و به تأثیر عشق بر زندگی‌اش و اندوه ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که بدون معشوقش زندگی‌اش به کمال نمی‌رسد.