شمارهٔ ۸۰۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: رم۷ بیت

نیست جز غم بینو خوردن دیگرمگر دهی سوگند بالله میخورم

من سگ کوی تو آنگه عار ازینگر از آن کمتر نیم زین کمترم

خاک پایت بر سر من منتی استباد این منت همیشه بر سرم

بگذرد جان از من آن ساعت که توگونی از جان بگذر و من نگذرم

غیرتم گرویده زهی خون حلالوقت کشتن گر به رویت بنگرم

گریه دردسر همی آرد مرااز تو گر دردسر خود می برم

جان بیار اینجا سبک گفتی کمالبس گرانست آن سبک چون آورم

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر غم و درد عمیق شاعر است. او به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر مانند یک سگ در کوی معشوق زندگی کند، از آن شرمنده نیست. او خاک پای معشوق را نشانه‌ای از لطف و احترام می‌داند و احساس می‌کند که اگر جانش را برای معشوق فدای کند، این عمل برای او در مقایسه با عشقش ناچیز خواهد بود. شاعر همچنین به غیرت و حرمت عشق اشاره کرده و می‌گوید که حتی در زمان‌هایی که در خطر است، هنوز می‌خواهد بر روی معشوق بنگرد. در نهایت، او از درد و رنجی که عشق او ایجاد کرده صحبت می‌کند و بیان می‌کند که بار سنگین این عشق را به دوش می‌کشد.