شمارهٔ ۷۹۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ندارم۷ بیت

من طاقت دوری ز رخ یار ندارمجز بردن بار غم او کار ندارم

صد بار فزون چاکر درگاه خودم خواندبا این همه در خدمت او بار ندارم

آه از من دلخسته که می میرم و در دستندیر علاج دل بیمار ندارم

با عشق بر آمیختم و ترک خرد گفتیعنی که سر صحبت اغیار ندارم

خواهم که به روی تو کنم روزه شبی رااینست که آن دولت بیدار ندارم

گر مرتبه خدمت سگبان نو یابمفرمان سگانت برم و عار ندارم

گویند کمال از سر کویش سفری کنبا بسته ام و فوت رفتاره ندارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت از دوری محبوب غمگین و دل‌شکسته است. او می‌گوید که هیچ کاری جز تحمل غم یار را نمی‌تواند انجام دهد و به داشتن بار غم او قانع است. احساس می‌کند که در عاشقی، عقل را کنار گذاشته و دیگر به روابط دیگران اهمیت نمی‌دهد. همچنین آرزو دارد که شبی را به خاطر محبوب روزه بگیرد. او حتی اگر به مرتبه‌ای پایین‌تر از محبوبش برسد، شرمنده نخواهد بود و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که برای رسیدن به محبوب، به سفری نمی‌تواند برود زیرا از قید و بندهایش آزاد نیست. این اشعار بیانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و نیاز به نزدیکی با معشوق است.