شمارهٔ ۷۹۵

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انگریختهام۷ بیت

من ز جانان به جان گریخته‌اموز جفای جهان گریخته‌ام

آفرین بر گریزپایی منکز غم این و آن گریخته‌ام

خلق در خانه‌ام کجا یابندکه من از خان و مان گریخته‌ام

بر درش دیده‌ام رقیبان راچون گدا از سگان گریخته‌ام

گفت: از من گریخت نتوانیگفتمش من از آن گریخته‌ام

بنده هرگز گریخت ز آزادیاز در او من آن گریخته‌ام

گر تو ناگه گریختی ز کمالمن از او هر زمان گریخته‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جدایی و فرار از دنیا و دردهای آن صحبت می‌کند. او به عشق و جانان خود پناه برده و از جفاها و غم‌های دیگران گریخته است. شاعر با نشان دادن احساس تنهایی، تأکید می‌کند که دیگران نمی‌توانند او را بیابند زیرا او از خانه و خانواده‌اش دور شده است. او همچنین به رقبا و دشمنان خود اشاره می‌کند و می‌گوید که از آنها فرار کرده است. در نهایت، بیان می‌کند که هرگز از آزادی فرار نکرده و همواره از کمال معشوق خود دوری کرده است.